İçimdeki Müzik - Sharon M. Draper


Bir ay içerisinde olağan üstü durumlar dışında elimden birçok kitap geçiyor bunların hemen hepsini instagram sayfamda paylaşıyorum ancak blog sayfasına genelde çok sevdiğim, çok etkilendiğim, bende iz bırakan kitapları yazmayı tercih ediyorum ki burayı kendim için daha nadide bir halde tutabileyim.

Alırken buraya yazmayı hiç tahmin etmediğim, tamamen merak ettiğim için aldığım fakat okurken defalarca bırakıp ''offff be!'' dediğim, içimin yer yer parçalandığı yer yer de umutlandığı bir kitaptan bahsetmek istiyorum şuan size.

İçimdeki Müzik.

Nedenini bilmiyorum ancak Timaş yayınları değil Timaş Gençlik bölümünde yayımlanıyor bu kitap. Bence bırakın çocuk ya da genç kitabı olmayı, yediden yetmişe herkesin ama herkesin hayatının iki parçasında da okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitaptı. 
Farkındalık, farklılık, uyum, bireysellik, toplumsal baskı, ayrımcılık gibi öyle çok geniş bir yelpaze üzerine kurulmuş bir kurgu söz konusu ki... Üstüne ne yazsam boş.

Kitaptan bahsetmek gerekirse eğer kahramanımız Melody adında dünyalar güzeli bir kız. Henüz çok küçük, ilkokul öğrencisi. Fakat talihsiz bir doğum süreci geçirmiş ve beyin kanaması geçirerek engelli kalmış. Konuşma, yürüme, hareket etme, yemek yeme gibi birçok yetisini yitirmiş. Hal böyle olunca tekerlekli sandalyede hayatını idame ettiren Melody insanlarda nedeni bilinemeyen şekilde ''hareket edemiyor, aklı da almıyor, anlamıyordur'' diye bakıyor. Oysa Melody her şeye hakim olmakla birlikte her şeyi anlıyor ve aynı sınıfı paylaştığı sınıf arkadaşlarından da aslında çok daha iyi durumda.

Onun hayatını değiştiren olay Melody'nin kendi engellerine kolaylık sağlayacak bir sandalye türünü bulmasıyla değişiyor aslında. Böylelikle ilk defa içinde yıllarca tuttuğu kelimeleri dışarı vurma şansına sahip oluyor. 
Ve ilk kullandığı kelime ne oluyor dersiniz?

''Merhaba anne. Merhaba baba. Sizi seviyorum...''

Kendini herkese kanıtlamak için bulduğu olanaklardan birisi de katıldığı bilgi yarışması oluyor Melody için. Burada önyargılarla ayrı, arkadaşlarıyla ayrı mücadele etmek zorunda kalan Melody aynı zamanda da kendiyle büyük bir savaş veriyor. Kitap bu kurgunun içinde şekilleniyor ancak öylesine muazzam ve samimi bir şekilde aktarılmış ki verilmek istenen mesaj...

Engelli olmak bir eksiklik değildir. Onları farklılaştırmak ya da kendilerini eksik hissettirmek onların hayat yoluna bariyer olmaktan öteye gidemez. Ancak el uzatmak onları topluma ve hayata kazandırmak konusunda muazzam bir anahtardır. Bunun için bu tarz kitaplar sürekli okutulmalı, zorbalık dolu bu yaklaşımlar da yerini gerçekçi bir doğrusallığa bırakmalı diye düşünüyorum...

Çok, çok ama çok beğendim. 
Yürekten tavsiye ederim!

Sevgiyle ve kitapla kalın,
Mely

CONVERSATION

2 Yorumlar:

  1. Merhabalar.
    Çevrem de o kadar çok engelli var ki, bu kitabı temin edip okumam gerekiyor. Kitap tanıtımınız ve tavsiyeniz için çok teşekkür ederim. İlkokul öğrencisi engelli Melody'i tanımak ve çevremdeki engelliler ile sağlıklı bir iletişim kurmak için bu kitap bir fırsat olmalı.
    Selam ve saygılarımla.

    YanıtlaSil
  2. oo çok sevdim konusunu, tenk yuuu :)

    YanıtlaSil