31 Aralık 2020 Perşembe

Açık Ev


Yıllar oldu ki korku filmi izlemiyorum. Eskiden izlemeyi, izlerken korkmayı çok severdim fakat artık bu korku durumu beni rahatsız ettiğinden midir bilmem, uzak duruyordum. Fakat geçtiğimiz günlerde Ölmek İçin On Üç Sebep dizisini bitirdiğimde Dylan Minnette hayranı olmuştum. Hal böyle olunca başrol oynadığı filmlere göz atayım dedim, çok eski sayılmayacak bir yapım buldum, Açık Ev.
Trajik şekilde annesini kaybeden çocuğun annesiyle hayatta kalma mücadelesi içine düşmesi ve maddi imkansızlıklar yüzünden teyzesinin dağ evine gitmesiyle başlıyor tüm hikaye. Burada ortaya çıkan açıklanamaz olaylarla devam eden stresli süreçler bilinmezlik içinde de son buluyor. 
Oldukça beklenmeyen, eminim izleyen kimsenin de tahmin etmeyeceği bir son ile "yok artık!" dedirtmeyi başarıyor. Fakat sadece bu kadar...

Film genel anlamda fena sayılmayacak durumdaydı. Fakat ciddi anlamda eksikleri olan, yaşanan olayların sebebinin bir türlü bir noktaya bağlanmaması, her şeyin haddinden fazla ucu açık olması filmin sonunda iyi de neden dedirtmeden geçirmiyor insanı. Bu kadar iyi ilerleyen konunun ve muhteşem derecede dehşete düşüren sonu görmüş birisi olarak tüm yaşanan olayların örgüsü için bir mantıklı sebep ya da nokta gösterilmesi gerektiğine inanıyorum. Yoksa çok yavan, tatsız bir film haline dönüyor.

İzlerken hiç sıkılmadım. Fakat son saniyeye kadar olayların bir yere bağlanmasını bekledim. Ne yazık ki öyle olmadı, ucu açık öylece kalakaldı tüm hikaye. Sonuna inanılmaz şaşırıp donup kalmış olsamda koskoca bir eksiklik hissetmeden edemedim...
Bu yüzden Dylan Minnette gerçeğine rağmen üzülerek belirtiyorum ki film benim için boşlukta bir parça gibi kaldı. Beğenemedim... 

Yorum Gönder

Whatsapp Düğmesi yalnızca Mobil Cihazda çalışır

Ne Aramıştınız?